Nowe punkty do emerytury w Niemczech

Marzenie o komfortowej emeryturze w Niemczech często przybiera konkretną formę – wielu z nas zastanawia się, co zrobić, żeby dostać 2000 euro emerytury miesięcznie. Taka kwota wydaje się gwarancją spokojnej i bezpiecznej starości. Jednak niemiecki system emerytalny, choć sprawiedliwy, opiera się na prostych, ale wymagających zasadach. Kluczem do zrozumienia swojej przyszłej emerytury jest poznanie mechanizmu punktów emerytalnych (Entgeltpunkte). To one, gromadzone przez lata pracy, decydują o tym, na jakie świadczenie będziemy mogli liczyć.

System punktów emerytalnych – jak to działa?

Fundamentem niemieckiego systemu emerytalnego jest zasada, że wysokość Twojej przyszłej emerytury zależy od tego, ile zarabiałeś/aś w trakcie całej swojej kariery zawodowej w porównaniu do średnich zarobków wszystkich ubezpieczonych w Niemczech. Za każdy rok pracy, w którym Twoje zarobki brutto były równe przeciętnemu rocznemu wynagrodzeniu w Niemczech, otrzymujesz dokładnie jeden punkt emerytalny. Jeśli zarabiasz więcej niż średnia, gromadzisz więcej niż jeden punkt, jeśli mniej – odpowiednio mniej. Przykładowo, tymczasowe przeciętne wynagrodzenie na rok 2024 wynosi 45 358 euro. Aby więc w 2024 roku „zarobić” jeden pełny punkt emerytalny, Twoje roczne zarobki brutto musiałyby wynieść właśnie tyle.

Wartość punktu emerytalnego – ile warty jest Twój wysiłek?

Każdy zebrany przez Ciebie punkt ma swoją konkretną wartość w euro, która jest co roku waloryzowana. Ta wartość to „aktualna wartość punktu emerytalnego” (aktueller Rentenwert). Od 1 lipca 2024 roku, po ostatniej podwyżce, wartość ta jest jednolita dla całych Niemiec i wynosi 39,32 euro. Oznacza to, że za każdy jeden zgromadzony punkt emerytalny, po osiągnięciu wieku emerytalnego, będziesz otrzymywać 39,32 euro miesięcznej emerytury brutto.

Prosta matematyka – ile punktów na 2000 euro emerytury?

Mając te dane, możemy łatwo obliczyć, ile punktów emerytalnych trzeba zgromadzić, aby osiągnąć upragniony cel. Dzielimy po prostu kwotę docelowej emerytury przez aktualną wartość jednego punktu:

2000 euro / 39,32 euro ≈ 50,86 punktów emerytalnych

Wynik jest jednoznaczny. Aby Twoja miesięczna emerytura brutto wynosiła 2000 euro, musisz w ciągu całego swojego życia zawodowego zgromadzić na swoim koncie w Deutsche Rentenversicherung prawie 51 punktów emerytalnych.

Jak przełożyć punkty na lata pracy? Przykłady

Czy zgromadzenie 51 punktów jest realne? Spójrzmy na przykłady. Aby to osiągnąć, musiałbyś/musiałabyś pracować przez niemal 51 lat, zarabiając każdego roku dokładnie przeciętne niemieckie wynagrodzenie. Dla większości osób, które przyjechały do Niemiec w dorosłym życiu, jest to praktycznie niewykonalne.

Jeśli Twoje zarobki są wyższe niż średnia, droga się skraca. Zarabiając dwukrotność średniej krajowej, gromadzisz dwa punkty rocznie, więc na zebranie 51 punktów potrzebowałbyś/potrzebowałabyś około 25,5 roku nieprzerwanej pracy na tak wysokim poziomie zarobków. Jeśli jednak Twoje dochody wynoszą np. 75% średniej krajowej, to rocznie zdobywasz 0,75 punktu, a na zebranie wymaganej liczby punktów potrzebowałbyś/potrzebowałabyś prawie 68 lat, co jest niemożliwe.

Co jeszcze wlicza się do punktów emerytalnych?

Warto pamiętać, że punkty emerytalne gromadzone są nie tylko za okresy pracy zarobkowej. Niemiecki system uwzględnia również pewne okresy, za które przyznawane są punkty, choć niekoniecznie w pełnym wymiarze. Są to między innymi okresy wychowywania dzieci (tzw. Kindererziehungszeiten, za które przyznawane są prawie 3 punkty na dziecko), okresy nauki w szkole czy na studiach (po ukończeniu 17. roku życia), okresy choroby i pobierania zasiłku chorobowego, a także okresy pobierania zasiłku dla bezrobotnych. Te dodatkowe okresy mogą w pewnym stopniu zasilić Twoje konto emerytalne, ale rzadko kiedy w sposób, który radykalnie zmieniłby ogólny obraz.

Droga do państwowej emerytury w wysokości 2000 euro jest zatem bardzo długa i wymagająca, dostępna głównie dla osób o ponadprzeciętnych dochodach lub bardzo długim stażu pracy w Niemczech. Dlatego tak ważne jest, aby nie polegać wyłącznie na państwowym systemie. Realistyczne planowanie przyszłości finansowej powinno uwzględniać dodatkowe, prywatne formy oszczędzania na emeryturę (prywatne plany emerytalne, inwestycje), które pomogą zbudować kapitał niezbędny do zapewnienia sobie spokojnej i dostatniej starości.