Erwerbsminderungsrente – czyli swiadczenie rentowne dla osob niezdolnych do pracy – Część 2

W tym artykule kontynuujemy informacje dotyczące Erwerbsminderungsrente. Czyli świadczenie rentowe. Tym razem skupimy się w temacie renty z tytułu obniżonej zdolności do pracy zarobkowej dla samozatrudnionych. Jak to wygląda u osób prowadzących własną działalność gospodarczą?

Osoby prowadzące działalność gospodarczą nie podlegają obowiązkowi ubezpieczenia w ustawowym systemie ubezpieczeń emerytalno-rentowych. Z reguły osoby prowadzące własną działalność gospodarczą i wykonujące wolny zawód wykupują prywatną ochronę ubezpieczeniową w ramach ubezpieczenia od niezdolności do pracy (OI) lub jednej z alternatyw OI.

Jako osoba prowadząca działalność gospodarczą możesz również złożyć wniosek o obowiązkowe ubezpieczenie w ramachustawowego ubezpieczenia emerytalnegp. Wówczas jesteś ubezpieczony jak pracownik i masz prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy. Wadą tego rozwiązania jest to, że nie otrzymuje się świadczenia od pracodawcy i dlatego trzeba samemu opłacać pełną składkę.

Można jednak wybierać pomiędzy różnymi rodzajami obliczania składek: składką zależną od dochodów i tzw. składką standardową, która często jest znacznie niższa. Przy standardowej składce (w 2020 roku wynosi ona około 592 euro miesięcznie w zachodnich Niemczech i 560 euro we wschodnich Niemczech), nabywa się prawo do emerytury równej przeciętnym zarobkom. W pierwszych trzech latach kalendarzowych pracy na własny rachunek, masz możliwość zmniejszenia standardowej składki o połowę.

Aby otrzymać rentę o obniżonej zdolności do pracy zarobkowej jako osoba prowadząca działalność na własny rachunek, należy spełnić te same wymagania, co wszyscy inni obowiązkowi płatnicy składek. Aby uzyskać pełną ochronę w przypadku ograniczenia zdolności do zarobkowania, należy złożyć wniosek o ubezpieczenie obowiązkowe w ciągu 24 miesięcy od zakończenia ostatniej działalności objętej ubezpieczeniem.